Multimedialnym Studium Formacji Biblijnej „Biblicum Śląskie”,   www.biblicum.pl

Abp Wiktor Skworc: Zaproszenie do "Biblicum Śląskiego"

Drodzy Diecezjanie!

W związku ze zbliżającym się Rokiem Wiary – ogłoszonym przez papieża Benedykta XVI – jesteśmy wezwani, by odnowić korzenie naszej duchowości, modlitwy i formacji intelektualnej. Winniśmy pochylić się nad Pismem Świętym, które uczy „mądrości wiodącej ku zbawieniu przez wiarę w Jezusie Chrystusie" (2 Tm 3,15).

Chrystus nie pozostawia nas samymi Wniebowstąpienie  Pana  Jezusa jest jedynie zakończeniem Jego widzialnej obecności na ziemi. To  wcale nie znaczy, że przestaje być obecny wśród nich,  wśród nas … Sam przecież powiedział: "Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata". Ta  jego  wieloraka  obecność w Kościele i w naszym życiu jest nam wszystkim znana.  Niestety nie zawsze jesteśmy tego świadomi i nie zawsze zwracamy na to uwagę. Bardzo często jesteśmy zniechęceni  i  mamy  pretensje do Boga, że nas opuścił, że o nas zapomniał, że (szczególnie w chwilach trudnych) odwrócił się do nas plecami.  Czy jednak nie jest raczej tak, że to my o Nim zapominamy, że to my odwracamy się do Niego plecami, że to my Go lekceważymy, a przypominamy sobie o Nim jedynie w sytuacji kryzysowej, na zasadzie powiedzenia "jak trwoga to do Boga"? Co więcej, czy nie jest i tak, że czasami chcielibyśmy aby nie był obecny w naszym życiu żeby nie przypominał nam o swoje obecności np. wyrzutami sumienia, czy krzywdą wyrządzoną innym przez nas lub faktem, że zamykamy oczy na potrzeby bliźnich i usypiamy swoje sumienie obojętnością? Czy nie jest tak, że ta Jego obecność jest czasami drażniąca i niewygodna  i  wolelibyśmy o niej zapomnieć?  Czy  nie  jest  tak,  że chcielibyśmy się przed tą Jego niewygodną obecnością ukryć, pozbyć się jej i tym samym móc czasami coś zrobić bez wyrzutów sumienia i tego niewygodnego poczucia winy?

Wielki Czwartek

godz. 18⁰⁰ Msza św. Wieczerzy Pańskiej

USTANOWIENIE EUCHARYSTII i KAPŁAŃSTWA

* Adoracja w Ciemnicy i spowiedź św. do godz. 22⁰⁰

Wielki Piątek

CZAS MĘKI i ŚMIERCI PANA JEZUSA

dzień, w którym nie odprawiamy Mszy św.

* Gorzkie Żale godz. 8⁰⁰

* Adoracja w Ciemnicy od godz. 8⁰⁰ – 18³⁰

* Droga Krzyżowa dla dzieci godz. 15⁰⁰

* Droga Krzyżowa godz. 18³⁰

godz. 19⁰⁰ Ceremonie Wielkiego Piątku

* Adoracja przy Bożym Grobie i spowiedź św. do godz. 22⁰⁰

LITURGIA ŚWIATŁA i WODY

EUCHARYSTIA i PROCESJA REZUREKCYJNA

* Jutrznia godz. 8⁰⁰

* Adoracja w Ciemnicy od godz. 8⁰⁰ – 20⁰⁰

godz. 20⁰⁰ Ceremonie z Procesją Rezurekcyjną

Święcenie pokarmów: godz. 9⁰⁰, 10⁰⁰, 11⁰⁰, 12⁰⁰, 13⁰⁰, 15⁰⁰

Wielki  Poniedziałek  -  Środy 7³⁰ – 8³⁰, 17⁰⁰ – 18⁰⁰

Wielki Czwartek 7³⁰ – 8³⁰, 12³⁰ – 14³⁰, 17⁰⁰ – 18⁰⁰, 21⁰⁰ – 22⁰⁰

Wielki Piątek 7³⁰ – 8³⁰, 12⁰⁰ – 14⁰⁰, 17³⁰ – 19⁰⁰, 21⁰⁰ – 22⁰⁰

Wielka Sobota 7³⁰ - 13⁰⁰, 15⁰⁰ – 20⁰⁰

Zaledwie siedem dni dzieli Niedzielę Palmową od Wielkiej Niedzieli. Wspominamy dziś uroczyste wejście Mesjasza do Jerozolimy. Ludzie entuzjastycznie witają znanego Proroka z Nazaretu, gotowi są okazać Mu wdzięczność. Prócz sympatii nie zdradzają jednak żadnego zaangażowania po Jego stronie.

Chrystus cieszy się gestem ludzkiej życzliwości. Nie przywiązuje jednak do niej większej wagi. Dlaczego?… Dobrze wie, jak zmienne są nastroje tłumu. Upłynie zaledwie pięć dni  i ten sam tłum objawi Mu swoją nienawiść. Będą domagać się Jego śmierci.

W Wielką Niedzielę Chrystus jeszcze raz wejdzie do Jerozolimy. Grób i Golgota leżały już poza murami Świętego Miasta.   Wejdzie jako Ten, który odniósł zwycięstwo. Zwycięstwo nad samą śmiercią, ale i nad tymi, którzy śmierć zadają. Wtedy jednak nikt nie wyjdzie Mu na spotkanie.  Nikt też nie będzie śpiewał „hosanna” ani rzucał płaszcza pod Jego stopy.  Nawet najbliżsi uczniowie będą drżeć ze strachu za dobrze zamkniętymi drzwiami.  Obserwowali bowiem cenę, jaką Mistrz zapłacił za to ostateczne zwycięstwo – cierpienie i okrutną śmierć.  Muszą dojrzeć do tego, by w swoim życiu zrezygnować z tryumfu   Niedzieli  Palmowej i wybrać tryumf Wielkiej Niedzieli. My również idziemy tą drogą.

Droga krzyżowa ulicami naszego miasta w sobotę 31 marca  o godz. 17.45 na trasie: 

Od kościele św. Antoniego -> dalej kościół Krzyża Św. -> zakończenie przy kościele Zmartwychwstania Pańskiego 

(ulice: Waryńskiego – Pl. Skargi – Staszica – Świerczewskiego – 1 Maja – Parkowa – Michałkowicka). 

Przynosimy ze sobą świece.

Często  słychać narzekania z ust prawych, dobrych i niestety zmęczonych życiem ludzi. I wtedy, gdy wrócę do domu klękam i sam pytam: Boże, czemu nam tak trudno żyć dobrze, przecież chcemy, prosimy Cię o pomoc?

Mamy marzenia, wspomnienia z raju oraz nasze pragnienia i tęsknoty za rajem. Dlaczego jednak mimo tak wspaniałych celów nie potrafimy zrealizować tej wizji świata? Szukamy odpowiedzi, tworzymy złożone teorie, całe systemy mające wyjaśnić nam taką sytuację. Tworzymy przepisy prawa aby lepiej się nam żyło a wcale tak nie jest. Odpowiedź jest prostsza niżby się mogło wydawać sam jestem oszołomiony jej zwyczajnością. Przekonujące rozwiązanie daje Chrystus w Ewangelii. Św. Jan ewangelista mówi, że nie możemy tego zrozumieć bo nie chodzimy w światłości. To bardzo poważny zarzut. Ale rzeczywiście wszystko  co  robimy robimy z powodu dwóch rzeczy: prawdy nazwanej w ewangelii światłością i Miłości, której na imię Jezus. Jeśli wszystko co czynisz, czynisz z Miłości, to możesz być pewien że przykazania nie będą dla ciebie takim ciężarem. Zrobić coś z Miłości to nie udręka ale radość.

Jeśli kocham Boga to nie kradnę, nie zabijam, przychodzę co niedzielę do kościoła, itd. Wtedy dobrze mi z Bogiem bo ciemność mi go nie zasłania, a grzech nie zagradza dostępu do Niego.

Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano: Pójdziemy do domu Pana”. Już stoją nasze stopy w twoich bramach, Jeruzalem.” /ps 122/

Rekolekcje są zawsze szczególnym czasem wejścia w coś, co jest przedsmakiem nieba. Ten, kto choć raz zakosztował tej specyficznej, rekolekcyjnej atmosfery, będzie z całą pewnością do niej tęsknił. Wtedy też każda wiadomość, że coś takiego będzie miało miejsce w naszym życiu rodzi nieopisaną wręcz radość. To tak, jakby tchnienie świętości.

Rozpoczyna się szczególny czas łaski. Stajemy u bram Jeruzalem.

„Do niego wstępują pokolenia Pańskie, aby zgodnie z prawem Izraela wielbić imię Pana”.

„Niech pokój panuje w twych murach”. 

Od dziecka fascynowała mnie świątynia, do której wchodziłem z mamą ze zgiełku ulicy i zakupów. Ta kojąca atmosfera ciszy i pokoju, gdzie jakby czas stawał w miejscu a ziemskie sprawy stawały się nieważne. 

W tak bardzo natrętnie hałaśliwym świecie – pokój jest niezbędnym czynnikiem zachowania tożsamości.

Rekolekcje są, więc czasem pokoju. Potrzeba paru głębokich wdechów uspakajającej atmosfery świętości. Potrzeba na chwilę opuścić zgiełk ulicy i wejść w bramy Jeruzalem. Potrzeba odcięcia od tego co budzi w sercach niepokój i mąci jasność spojrzenia. 

16 marca w piątek po Mszy św. o godz. 18⁰⁰ wyruszymy na Drogę Krzyżową ulicami naszego osiedla niosąc zapalone znicze. Krzyż od stacji do stacji dźwigać będą poszczególne stany i grupy parafialne. Proponujemy, by na czas Rekolekcji w oknach naszych mieszkań zapalone były dekoracje, najlepiej w kształcie krzyża (wykorzystajmy lampki na choinkę). Będzie to szczególne wyznanie naszej wiary.

Szczerze Zapraszamy Wszystkich – bez wyjątku.

Modlimy się za rekolekcjonistę o. Jacka i całą parafię,

byśmy owocnie przeżyli ten święty czas.

o. Jacek Tonkowicz – poeta,

grafik, malarz, człowiek ciekawy świata,

kochający naukę, wykładowca historii sztuki

w katowickim seminarium franciszkańskim,

Jedna z życiowych myśli przewodnich…

Pracować solidnie i dobrze służyć innym

Pejzaż wyborów

wyciągam dłonie
w stronę nieba,
koniuszkami palców
dotykam widnokręgu,
granicy dobra i zła
w moim życiu,
pejzaż codziennych
wyborów
zachodzi mgłą
łaski.

O. Jacek Tonkowicz OFM